يونس بن يعقوب مىگويد امام كاظم عليه السّلام را ديدم كه تره را به شيوه‌ى خاص خودشان قطعه قطعه كرده و با آب مىشستند و مىخوردند . نقل است از امير المؤمنين عليه السّلام تره را با نمك كوبيده ميل مىفرمودند . « تره » داراى املاح معدنى ، كلسيم ، آهن و ويتامين C فراوان است . ادرار را زياد مىكند ، و سينه را نرم مىنمايد و براى از بين بردن ذرات و رسوبات زردرنگ از ادرار ، زكام ، سرفه ، لارنژيت و برونشيت و به‌طور كلى در التهابات تنفسى و ورم‌هاى دستگاه تنفسى به كار مىرود . اگر آن را له كنند و بر محل نيش هر نوع زنبور و زنبور عسل بگذارند درد آن را تسكين مىدهد به حد كافى داراى منيزيم بوده و به‌همين‌جهت از سرطان جلوگيرى مىكند . ريختن تره در آش جو جهت درمان تنگ نفس و آسم توصيه شده است . ترشى تره باز كننده‌ى مسير مجارى جگر و طحال و درمان‌كننده‌ى قولنج است . گرد خشك كرده‌ى تره مسهل خون جمع شده در معده است چنانچه تره را با نمك و سركه پخته و زنانى كه مبتلا به ورم رحم مىباشند در آب آن بنشينند ، درمان خواهند شد . ضماد برگ تره با سماق جهت اگزما و با نمك جهت زخم‌هاى چركى سودمند است . تره داراى پنيسيلين بوده و بيشتر خواص درمانى آن حاصل اين ماده است و چون شمشير و كارد را با آب تره آب دهند ديرتر كند خواهد شد . خوردن ده گرم « تخم تره » با ده گرم « مورد » موجب درمان بيمارىهاى سرد و بند آوردن خونريزى است ، مجارى جگر را باز مىكند و محرك اشتها و مقوى كمر و كليه و مثانه است . ضماد عصاره‌ى تخم تره بر جاى نيش حشرات و افعى و براى پاك كردن كك و مك صورت و اثرات رنگين جلدى مفيد است . چنانچه تخم تره را بكوبند و داخل سركه بريزند ترشى سركه را از بين مىبرد و اين به علت زيادى املاح قليايى آن است . « تره بيابانى » با برگ نازك خود همان تره‌ى وحشى است و به نام « كوچوك » شهرت دارد خاصيت ضدعفونىكننده‌ى آن چند برابر است ، ادرارآور خوبى است و قاعده‌ى ماهيانه‌ى زنان را باز مىكند . ضماد تره براى برص و پيسى توصيه شده است . « والك گياه شگفتى است كه خواص و ويژگىهاى آن بين تره و سير قرار دارد ؛ و در كتب مختلف از آن به نام سيرخرس و سير جنگلى ياد كرده‌اند . ضدعفونىكننده‌ى نيرومندى است ، به